دو رنگی

يک دست، قلمی در آن                              

موضوع آزاد بود.

قلم در دست می چرخيد

و دست در طاعت از آن

نقشی گذاشت بر جای،

نقش هايی رنگی و تابيده در هم.

وگويا کرد قلم چيزی

که اين خوابيده ها در تکه کاغذ

بيدارند و تابيده و درهم،

روی اين خاک عظيم.

همچنان می گفت :

اين خط تيره سايه ای داردو

اين خط سفيد دنباله ای

که پيدا نيست در اين خطها                  

وبايد جست در آنها را.              

وباز می گفت: همين خطها                  

 نمادی از دورويی هاست

که با رنگی درخشنده نمايان است

وبارنگی غبار آلود پنهان

نمايان است ظاهرها چه زيبا

ولی ای کاش باطنها بشن زيبا.

سرّ سفر

آخرين عكس

آخرين نوشته ها

آمار سايت